Kategori: theazor.gr

Αζόρ: Ο Κώδικας του Τραπεζίτη Azor Σινεμά

Ήταν αγνός, καθαρός σαν κρύσταλλο και ο φυγάς τον εμπιστεύτηκε γιατί κατάλαβε ότι δεν είχε να φοβηθεί τίποτα από αυτό το ανθρώπινο πλάσμα που διψούσε για αγάπη. Στενούς ή μακρινούς συγγενείς δεν είχε, αλλά και να είχε απλά δεν τους γνώριζε. ‘’Τς τς δεν μπορείς να είσαι πλέον ασφαλής μήτε μέσα στο ίδιο σου το σπίτι…’’ σχολίαζαν αναστατωμένοι και με το δίκιο τους. Όπως ήταν επόμενο, το Νοσοκομείο γέμισε από ένστολους αστυνομικούς, από αρχηγούς χωρίς στολή, ανακριτές, αρμόδιους και αναρμόδιους και πώς να τους ξεχωρίσεις αυτούς τους τελευταίους μέσα σε τόσο πλήθος. Έτρεξε πλήθος και λαός, μα μόνον δύο ριψοκίνδυνοι ασθενείς πλησίασαν το γραφείο του γιατρού, όπου τον είδαν να κείται μόνος και κατάμονος στις κρύες πλάκες του πατώματος.

Τραγωδία στην Πορτογαλία: Νεκρό κοριτσάκι που έμεινε ξεχασμένο για 7 ώρες σε σχολικό λεωφορείο

Και ο Μανολιός πήρε την αποστολή του όχι απλά στα σοβαρά, αλλά σαν καθήκον που προτιμούσε να πεθάνει παρά να το παραβεί. Σε έναν πόλεμο δεν κάθεσαι να ακούσεις τις προσταγές των ευαισθησιών σου, αλλά το ένστικτο της αυτοπροστασίας. Και αυτό το κατάφερε με σκληρή εξάσκηση και αυστηρή πειθαρχία γιατί ήταν ο μεγαλύτερος κίνδυνος αναγνώρισής του. Και το χαρακτηριστικό ρο που το πρόφερε όπως οι Γάλλοι, το τιθάσευε αποφεύγοντας λέξεις που το περιείχαν. Προσπάθησε ακόμη να αλλάξει και τον τρόπο σκέπτεσθαι, τον τρόπο ομιλίας του. Έγινε τόσο αγνώριστος που ούτε ο ίδιος αναγνώριζε τον εαυτό του στον καθρέφτη.

Ουγγρική αρχή προστασίας δεδομένων: Η γονική συγκατάθεση δεν αρκεί για την πολιτική χρήση της εικόνας ενός παιδιού

Ο Σαρλ Αζναβούρ υπήρξε ο διασημότερος σήμερα Γάλλος, τραγουδιστής και παράλληλα τραγουδοποιός, ηθοποιός, διπλωμάτης και Ιππότης ταγμάτων και ο μοναδικός στον κόσμο καλλιτέχνης προς τιμή του οποίου, «εν ζωή», έχει ανεγερθεί μνημείο στο οποίο φέρεται ο ανδριάντας του. Έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Κυριακής στο σπίτι του στην πόλη Αλπίγ της Νότιας Γαλλίας. Η τιμωρία του μυαλού είναι μεγαλύτερη απ’ αυτήν του σώματος, ΚΑΙ Η ΤΥΨΗ, Η ΝΕΜΕΣΙΣ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΗ. Και αυτό θα ήταν άδικο Θεέ μου, γιατί ο άνθρωπος αυτός, η μάλλον το ανθρωποειδές αυτό να πούμε καλύτερα, έπρεπε να νιώσει την τιμωρία του.

Γιατί όσο πιο δύσκολο είναι να αποκτήσεις κάτι τόσο πιο πολύ το θες;

Η Τσαλίκογλου περιγράφει με λόγο γλαφυρό και τρόπο εξαιρετικά επιτυχημένο την ψυχολογία ενός αδέσποτου σκύλου, καθώς και τις πιο μύχιες επιθυμίες και τις προσδοκίες του από τη ζωή. Πρωταγωνιστής της είναι ένας αδέσποτος σκύλος που μοιράζεται με τον αναγνώστη τις σκέψεις και τον πόνο του για την αδικία την οποία υφίσταται στον άπονο κόσμο των ανθρώπων. Κι αυτό ιδίως όταν μία ψυχολόγος και συγγραφέας επιλέγει να μας δώσει την οπτική ενός αδέσποτου σκύλου στις δυσκολίες της ζωής του, αλλά και στα γεγονότα της πανδημίας.

Πώς η Ρωσία στρατολογεί μισθοφόρους για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Νιώθοντας τον εφιάλτη, χωρίς να μπορεί να τον προσδιορίσει παρά στο «ανατρεπτικό», όσο κι αναμενόμενο, φινάλε, το εκπληκτικής αυτοσυγκράτησης σενάριο δίνει στον τρόμο μια διάσταση μύθου, θρύλου, μεταφυσική, ανείπωτη. Στην Ελβετία, οι «παλαιοί» τραπεζικοί έχουν έναν κώδικα, μια δική τους διάλεκτο. Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Google Analytics για τη συλλογή ανώνυμων πληροφοριών, όπως τον αριθμό επισκεπτών στον ιστότοπο και τις πιο δημοφιλείς σελίδες. Ο ρυθμός της ταινίας είναι αργός, νωχελικός κάποιες φορές γίνεται και ενοχλητικός, όμως ο δημιουργός ξέρει τι κάνει και το αντιλαμβάνεται και ο θεατής καθώς πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Αρωγός του ντε Βιλ σε όλη αυτή την προσπάθεια είναι η γυναίκα του που κάπου λέει « Ο άντρας μου και εγώ είμαστε το ίδιο άτομο, αυτός.» Όλα αυτά σε μια χώρα με ένα καθεστώς στο οποίο όλοι ζουν με το φόβο, τι θα συμβεί αύριο.

Επιπλέον, οι σκύλοι είτε αρσενικοί είτε θηλυκοί, έχουν ταπεραμέντο! Μπορείς να λάβεις υπόψιν σου τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του σκύλου, όπως το χρώμα, το μέγεθος, ή κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο της φάτσας ή της ουράς του, προκειμένου να εμπνευστείς το όνομά του! Είναι αρσενικούλης, είναι ομορφούλης, και ο Τσίτσος είναι εδώ για να σου δώσει μια τέλεια λίστα με ονόματα για αρσενικό σκύλο, ώστε να μην τον φωνάζεις «Μπούμπη» ή «Ψιτ» για το υπόλοιπο της συμβίωσής σας. Kάθε ζώο έχει το χαρακτήρα του και, σε αντίθεση με εσάς, το κατοικίδιό σας μπορεί κάλλιστα να είναι… H θερμοκρασία μέσα στο αυτοκίνητο μπορεί να ανέβει ταχύτατα ακόμα και με λίγο ήλιο.Ετοιμάστε τη βαλίτσα του……εκτός από τα δικά σας προσωπικά είδη, σε περίπτωση που ταξιδεύετε με το κατοικίδιό σας θα πρέπει να έχετε και μία τσάντα με τα δικά του.

ΑΖΟΡ: Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ AZOR

  • Οι σε βάρος του υποψίες απ’ τους γερμανούς που κατέφθασαν στην περιοχή διχάζουν στην αρχή το χωριό, αλλά όλοι σιγά-σιγά θα θυμηθούν ότι η καντίνα είναι αυθαίρετη, το φυσικό τοπίο παραβιάζεται, η γεννήτρια δημιουργεί ηχορύπανση, το χοιροστάσιό του, που βρωμάει, δεν έχει και άδεια και… πάει λέγοντας.
  • Λίγο προτού ξεκινήσει η καραντίνα του 2020, ο Αζόρ, ένα αδέσποτο που ψάχνει την τύχη του στους δρόμους της μεγαλούπολης, πιστεύει πως κανείς δεν ενδιαφέρεται για την περίπτωσή του σε έναν κόσμο ο οποίος αρνείται να προσφέρει έστω και την παραμικρή ενίσχυση σε όσους την έχουν ανάγκη.
  • Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία.
  • Δίνεται έμφαση στην επικοινωνία μεταξύ των προσώπων, άμεση κι έμμεση, καθώς και στο σύνολο των τύπων που χαρακτηρίζουν τον κλειστό μικρόκοσμο που αποτυπώνει το σενάριο.
  • Όταν όμως καταλάβαινε πως έκλεισε η παγάνα και ο παγανιέρης ήταν πλέον κοντά και έπρεπε να το σηκώσει, του γάβγιζε στο αυτί με την φωνάρα του και αν δεν έκανε το Καπρί να φύγει έχωνε και μια δαγκωνιά όπου το έβρισκε μπόσικο!
  • Η ιστορία είναι γραμμένη σε 110 Μπρούτζινες μασίφ πλάκες όπου η κάθε μια έχει πάχος 2 χιλιοστά, έχει ύψος 20 πόντους και πλάτος 15 πόντους!!!!

Σ’ αυτό, άλλοι βγήκαν κερδισμένοι και άλλοι χαμένοι, η σκηνή που, όμως, έκλεψε την παράσταση ήρθε και πάλι στα τελευταία λεπτά του, όπως και στο προηγούμενο με την αποκάλυψη της Μελισάνδρης, μόνο που σ’ αυτή την περίπτωση η εξέλιξη ήταν πολύ πιο σημαντική και πολυαναμενόμενη. Στο 2ο επεισόδιο του 6ου κύκλου με τίτλο “Home” είδαμε και πάλι τον πήχη να τίθεται πολύ ψηλά από τους ίδιους τους δημιουργούς της σειράς, που πρέπει, πλέον, να σκαρφιστούν νέους τρόπους για να ικανοποιήσουν το απαιτητικό τους κοινό. Μεγάλοι χαμένοι είναι το Ισραήλ και η Κύπρος, που τα τελευταία χρόνια επίσης ανακάλυψαν σημαντικά κοιτάσματα φυσικού αερίου στα χωρικά τους ύδατα και φιλοδοξούν να τα cocktail bar εξάγουν σε γειτονικές χώρες, κυρίως στην Αίγυπτο, αλλά και η Ρωσία. Η μονάδα έλαβε υποστήριξη από τον υπουργό Εσωτερικών της Ουκρανίας το 2014, καθώς η κυβέρνηση είχε αναγνωρίσει ότι ο δικός της στρατός ήταν πολύ αδύναμος για να αντιμετωπίσει τους φιλορώσους αυτονομιστές και βασιζόταν σε παραστρατιωτικές εθελοντικές δυνάμεις. Αργότερα ίσως ο άγνωστος/ επισκέπτης μπορεί ήρεμα να του πετάξει μια λιχουδιά αλλά χωρίς να κινηθεί προς το μέρος του ή να τον κοιτάξει.

Η Azov δημοσίευσε μια ανακοίνωση μέσων ενημέρωσης στον ιστότοπό της στις 20 Νοεμβρίου 2017, σημειώνοντας ότι, στις 16 Νοεμβρίου, το τάγμα Αζόφ είχε συναντηθεί με μια ξένη αντιπροσωπεία αξιωματικών από τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις. Από το 2015 και εξής, το Αζόφ έχει οργανώσει καλοκαιρινές κατασκηνώσεις όπου τα παιδιά και οι έφηβοι λαμβάνουν στρατιωτική εκπαίδευση σε συνδυασμό με διαλέξεις για τον ουκρανικό εθνικισμό. Ωστόσο, η τροπολογία αφαιρέθηκε αργότερα τον Νοέμβριο του 2015, με το The Nation να αναφέρει «η Επιτροπή Πιστώσεων Άμυνας του Σώματος δέχθηκε πίεση από το Πεντάγωνο να αφαιρέσει την τροπολογία Κόνιερς-Γίοχο από το κείμενο του νομοσχεδίου.» Στις 31 Οκτωβρίου 2014, ο αναπληρωτής διοικητής του τάγματος Αζόφ Βαντίμ Τρόγιαν διορίστηκε επικεφαλής της αστυνομίας της Περιφέρειας Κιέβου (αυτή η αστυνομική δύναμη δεν έχει δικαιοδοσία στην πόλη του Κιέβου). Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2014, το τάγμα του Αζόφ συμμετείχε στη Δεύτερη Μάχη της Μαριούπολης. Στις 11 Αυγούστου, το τάγμα Αζόφ, με την υποστήριξη Ουκρανών αλεξιπτωτιστών, κατέλαβε τη Μαρίνκα από τους φιλορώσους αντάρτες και μπήκε στα προάστια του Ντόνετσκ συγκρουόμενοι με τους μαχητές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

Στον υπόλοιπο κόσμο δεν είναι όμως έτσι και ένα κενοτάφιο του Βρούτου, αφού οι Ρωμαίοι δεν έθαβαν αλλά έκαιγαν τους νεκρούς, θα δημιουργήσει το ίδιο ενδιαφέρον με τον τάφο του Αλέξανδρου. Χρόνια είχαμε συνηθίσει την ιστορία του ΒΑΝ, του συστήματος πρόβλεψης των σεισμών, όπου η μία ομάδα σεισμολόγων έλεγε ότι μπορεί να τους προβλέψει και η άλλη ότι δεν χάνει σεισμό, αφού όμως πρώτα έχει συμβεί. Επιμένω πολύ σε αυτή την πολιτική της νομιμότητας παντού. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Θεατρικές Παραστάσεις & Θέατρα

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

  • Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
  • Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
  • Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
  • Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.